|
|
|
|
|
Lugo
|
|
Cidade Bimilenaria
|
|
Hai máis de 2.000 anos que César Augusto transformou en cidade un poboado que adoraba ó deus Lugh... satisfeito
da súa obra deulle o seu propio nome de deus vivo dos romanos á cidade que nacía... e desde entón, así
foi coñecida a capital das terras romanas da fin do mundo:
Lucus Augusti, LUGO.
|
 |
|
|
 |
O primeiro núcleo lucense xurdiu -quizais no medio dun bosque- nesta meseta que domina o entorno e domina
o Val do Miño. Desde os catro puntos cardinais, Lugo aparece alá no alto...
|
 |
|
|
vindo de Ribadeo, polo norte - nordeste... da Coruña, polo noroeste... de Santiago, polo sudoeste... de
Madrid, polo sudeste... Foi Giménez Caballero quen afirmou: os que coñecemos Lugo cos ollos da alma, sabemos
que é un dos vértices máis estremecedores e interrogables de España.
Imos ver Lugo con eses ollos da alma que a cidade require... |
|
Mención especial merece o Parque dedicado a Rosalía de Castro, que ten na súa entrada a estatua fundida en Sargadelos, que antes presidiu a praza Maior.
A pérgola deste parque constitúe un especialísimo miradoiro sobre o Río Miño ó seu paso pola cidade. |
 |
|
|
|
|
|
No novo Lugo xurdiu esta cidade, moderna e vigorosa, pola ansia de saber dos lucenses. Invadida polos
suevos e godos no século V... arrasada polos árabes no VIII e polos normandos no IX, Lugo conserva, sen
embargo, importantísimas pegadas do romano, condicionadas polos avatares da historia, que recordan o seu
pasado glorioso.
E para o comezo, aínda que lonxe da cidade dento do seu concello, Santa Eulalia de Bóveda. |
|
|
|
Ó lado da igrexa parroquial, e a un nivel inferior, atópase o monumento do que aínda hoxe se descoñecen
con exactitude significado e orixe... permaneceu soterrado máis de mil anos. Foi posiblemente un baptisterio
visigótico, pero antes... ¿Templo?... ¿Ninfea?... ¿Piscina dunha vila romana?... ¿Sepulcro de Prisciliano?...
Santa Eulalia de Bóveda amósase ó curioso e aínda ó entendido con todo o misterio dun enigma irresoluble. |
|
|
|
 |
|
2/5
|
|
|
|