De Francia, chegaban catro itinerarios. Tres deles confluían en Ostabat, no país vasco francés, e entraban unidos por Roncesvalles, e o cuarto por Somport (Huesca).
As tres vías que entraban por Roncesvalles eran:
  • A TURONENSE, que dende Paris, viña por Orleans, Tours, Poitou, Poitiers, Saintes e Burdeos.
  • A LEMOVICENSE, dende Sta. Maria Magdalena de Vezelay, por Limoges, Perigueux, e Mont de Marsanhasta Ostabat. Por ela viñan os peregrinos de Bélxica a e Lorena.
  • E a PODENSE, dende a basílica de Notre Dame de Le Puy, por Sainte Fe de Conques e Saint Pierre de Moissac, traía ós peregrinos da Europa Oriental.

¿Facémo-lo Camiño?
O descubrimento do sepulcro do Apóstolo Santiago en Compostela, constitúe un dos acontecementos máis importantes da Idade Media en Occidente. E a cidade que xorde ó redor do Sepulcro convértese na terceira das cidades santas da Cristiandade, despois de Xerusalén e Roma: a capital de Occidente.
Imos segui-lo Camiño de Santiago para recoller visualmente as máis importantes pegadas da peregrinación.
Facémolo no medio de milleiros de persoas que o percorren a diario... Eran xa medio millón ó ano as que o percorrían no século XII.
“Todos somos romeiros, que camiño andamos”, dixo Gonzalo de Berceo. Pero para ser verdadeiro peregrino, o camiño hai que facelo a cabalo ou a pé. A nosa viaxe na rede exímenos, por esta vez, de tal práctica. E acudimos ás fronteiras con Francia para comezar a percorre-lo primeiro dos Camiños de Santiago. Viñan peregrinos de Alemaña, Suíza... de toda Europa.